درد دل یه آدم

مگو كه از سر كوي تو بي وفا بروم

عبور ياد تو از خاطرم تماشايي است
شكوه نام تو در دفترم تماشايي است

بگو چگونه نگريم بي تو بودن ها
كه اشك در چشم ترم تماشايي است

مرا دوباره بسوزان در آتش نگهت
كه در نگاه تو خاكسترم تماشايي است

بپاي عشق تو آخر به خاك ميافتم
خوشم ازينكه دم آخرم تماشايي است

نشسته است؛وقتی احساس می کنم درد مندترين انسان عالمم. وقتی تمام عزيزانم با من غريبه

می شوند و کسی حرمت اشکهای نيمه شبم را حفظ نمی کند . وقتی تمام عالم را قفس می بينم؛

بی اختياراز کنار آنهايی که دوستشان دارم بی تفاوت می گذرم در لحظات سکوت و تکيده شب

در تنگنای بغض فرو خورده در کور سو يک روزنه ی اميد و در انتهای فاصله ها تکرار لحظه

های گذشته ام را ارزو دارم.

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر
عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن
عشق يعنی اشک حسرت ريختن

عشق يعنی در جهان رسوا شدن
عشق يعنی مست و بی پروا شدن

عشق يعنی سوختن يا ساختن
عشق يعنی زندگی را باختن

* * *

عشق يعنی انتظار و انتظار
عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن
عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن
عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی لحظه های التهاب
عشق يعنی لحظه های ناب ناب

عشق يعنی با پرستو پر زدن
عشق يعنی آب بر آذر زدن

* * *

عشق يعنی سوز نی ، آه شبان
عشق يعنی معنی رنگين کمان

عشق يعنی شاعری دل سوخته
عشق يعنی آتشی افروخته

عشق يعنی با گلی گفتن سخن
عشق يعنی خون لاله بر چمن

عشق يعنی ديده بر در دوختن
عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی يک تيمّم، يک نماز
عشق يعنی عالمی راز و نياز

* * *

عشق يعنی چون محمد پا به راه
عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست
عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن
عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون
عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود
عشق يعنی يک سلام و يک درود

عشق ،
آمدنی بود  نه  آموختنی . 

اگرعاشق شدي بايدبسازي ×× هزاران رنج داردعشق بازي
تو بايد باستمهايش بسازي ×× مبادادرمصاف غم ببازي    
اگر عاشق شدي ترک جفاکن ×× وفاداري توباعاشق دلان کن 
اگرقلبت هزاران بار بشکست×× اگربرتوغبارغصه بنشست   
   اگراززندگاني تنگت آمد ×× اگرازخَلق دنيا ننگت آمد
مبادالحظه اي نوميدگردي ×× مبادا ازخدا يت دورگردي
توبرخيزآتش عشقت فزون کن ×× هرآن جزمهريارازدل بُرون کن

برگرفته

آخر گلويم از صداي هاي پايت جان سپرد

آخر نفهميدي صدايم بغض سنگيني به دوشش بود

به دوشش بود اما از جفايت جان سپرد

آخر نترسيدي بگويد عاشقي نفرين به آيينت

كه از چشمان جادويت خدايت جان سپرد

آخر نمي داني و مي دانم كه مي دانم نمي داني

كه دل در خواهش آن انزوايت جان سپرد

آخر چقدر عزلت نشيني از براي يار دلگير است

بخوان شعرم كاین شعرم در هوايت جان سپرد آخر (فرياد)

بر گرفته

اگر روزي به تو گفتم دلم تنگ است

                                                بدان كه دل به من اصرار كرد كه ديگر طاقت دوري ندارم

اگر روزي به تو گفتم كه من مردم از عشق تو

                                                بدان كه مرگ به من گفته كه غير از من نيست راهي براي تو

نيستي كنارم كه ببيني چگونه فرياد مي كشم

                                                 که آيا اين بود سزاي عاشقي چون من ؟!!!

مرو از پيشم و عمري نگرانم مگذار
يا چو رفتي باميد دگرانم مگذار
گاهگاهي بمن از مهر پيامي بفرست
فارغ از حال خود اي جان جهانم مگذار
بر دلم داغ غم عشق تو ايام نهاد
تو دگر داغ غم هجر بجانم مگذار
منشين در بر غير و مبر از ياد مرا
غم ديگر به غم و درد نهانم مگذار
چون دم صبح بروز سيهم خنده مزن
در کف گريه از اين بيش عنانم مگذار
جز تو چشم طمع از هر دو جهان پوشيدم
پس تو تنها دگر اي سرو روانم مگذار
حاصل من که ز هستي همه ناکامي بود
برو اي عمر و بجا نام و نشانم مگذار
دامن از دست من دلشده ايدوست مکش
درسر فرقت خود تاب و توانم مگذار
پای بر دیده »............« بنه ای مایه ناز
مرو از پیشم و عمری نگرانم مگذار

گفت معشوقي به عاشق كاي فتي

تو به غربت ديده اي بس شهرها

پس كدامين شهر از آنها خوشتر است

گفت آن شهري كه در وي دلبر است

هركجا باشد شه ما را بساط  

هست صحرا گر بود سم الخياط

هركجا كه يوسفي باشد چو ماه  

جنت است ار چه كه باشد قعر چاه